ﺍﯾﻦ ﻣﺘﻦ ﺑﺮﻧﺪﻩ ﺟﺎﯾﺰﻩ ﺁﻟﻤﺎﻥ ﺷﺪﻩ

ﻣﺮﺩﯼ ﺩﺭﺣﺎﻝ ﻣﺮﮒ ﺑﻮﺩ. ﻭﻗﺘﯿﮑﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﺮﮔﺶ ﺷﺪ، ﺧﺪﺍ ﺭﺍﺑﺎ ﺟﻌﺒﻪ ﺍﯼ ﺩﺭﺩﺳﺖ ﺩﯾﺪ
ﺧﺪﺍ : ﻭﻗﺖ ﺭﻓﺘﻨﻪ
ﻣﺮﺩ : ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺯﻭﺩﯼ؟
ﻣﻦ ﻧﻘﺸﻪ ﻫﺎﯼ ﺯﯾﺎﺩﯼ ﺩﺍﺷﺘﻢ
ﺧﺪﺍ :ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ، ﻭﻟﯽ ﻭﻗﺖ ﺭﻓﺘﻨﻪ
ﻣﺮﺩ : ﺩﺭﺟﻌﺒﻪ ﺍﺕ ﭼﯽ ﺩﺍﺭﯾﺪ؟
ﺧﺪﺍ : ﻣﺘﻌﻠﻘﺎﺕ ﺗﻮﺭﺍ
ﻣﺮﺩ :ﻣﺘﻌﻠﻘﺎﺕ ﻣﻦ؟
ﯾﻌﻨﯽ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰﻫﺎﯼ ﻣﻦ ؛ ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﻡ، ﭘﻮﻟﻬﺎﯾﻢ ﻭ ـ ـ ـ
ﺧﺪﺍ : ﺁﻧﻬﺎ ﺩﯾﮕﺮ ﻣﺎﻝ ﺗﻮ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ، ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﺯﻣﯿﻦ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻣﺮﺩ :ﺧﺎﻃﺮﺍﺗﻢ ﭼﯽ؟
ﺧﺪﺍ :ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﺯﻣﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻣﺮﺩ : ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﻭ ﺩﻭﺳﺘﺎﻧﻢ؟
ﺧﺪﺍ : ﻧﻪ ، ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻮﻗﺘﯽ ﺑﻮﺩﻧﺪ
ﻣﺮﺩ : ﺯﻥ ﻭ ﺑﭽﻪ ﻫﺎﯾﻢ؟
ﺧﺪﺍ : ﺁﻧﻬﺎﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﻗﻠﺒﺖ ﺑﻮﺩ
ﻣﺮﺩ : ﭘﺲ ﻭﺳﺎﯾﻞ ﺩﺍﺧﻞ ﺟﻌﺒﻪ ﺣﺘﻤﺎ ﺑﺪﻧﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ؟
ﺧﺪﺍ : ﻧﻪ ؛ ﺁﻥ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﮔﺮﺩﻭﻏﺒﺎﺭ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻣﺮﺩ : ﭘﺲ ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ ﺭﻭﺣﻢ ﺍﺳﺖ؟
ﺧﺪﺍ : ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ، ﺭﻭﺡ ﺗﻮ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ
ﻣﺮﺩ ﺑﺎ ﺍﺷﮏ ﺩﺭﭼﺸﻤﻬﺎﯾﺶ ﻭ ﺑﺎﺗﺮﺱ ﺯﯾﺎﺩ ﺟﻌﺒﻪ ﺩﺭﺩﺳﺖ ﺧﺪﺍ ﺭﺍﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﺑﺎﺯﮐﺮﺩ ؛
ﺩﯾﺪ ﺧﺎﻟﯽ ﺍﺳﺖ !
ﻣﺮﺩ ﺩﻝ ﺷﮑﺴﺘﻪ ﮔﻔﺖ :
ﻣﻦ ﻫﺮﮔﺰ ﭼﯿﺰﯼ ﻧﺪﺍﺷﺘﻢ؟
ﺧﺪﺍ : ﺩﺭﺳﺘﻪ ، ﺗﻮﻣﺎﻟﮏ ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰ ﻧﺒﻮﺩﯼ !
ﻣﺮﺩ : ﭘﺲ ﻣﻦ ﭼﯽ ﺩﺍﺷﺘﻢ؟
ﺧﺪﺍ :ﻟﺤﻈﺎﺕ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﺎﻝ ﺗﻮﺑﻮﺩ ؛ ﻫﺮﻟﺤﻈﻪ ﮐﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮐﺮﺩﯼ ﻣﺎﻝ ﺗﻮﺑﻮﺩ .
ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻓﻘﻂ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ ، ﻗﺪﺭ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎﺭﺍ ﺑﺪﺍﻧﯿﻢ ﻭ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﻢ
ﺁﻧﭽﻪ ﺍﺯ ﺳﺮ ﮔﺬﺷﺖ؛ ﺷﺪ ﺳﺮ ﮔﺬﺷﺖ
ﺣﯿﻒ ﺑﯽ ﺩﻗﺖ ﮔﺬﺷﺖ؛ ﺍﻣﺎ ﮔﺬﺷﺖ !
ﺗﺎ ﮐﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﯿﻢ ﯾﮏ « ﺩﻭ ﺭﻭﺯﯼ » ﻓﮑﺮ ﮐﻨﯿﻢ
ﺑﺮ ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻪ ﻧﻮﺷﺘﻨﺪ؛ ⇦ درگذشت

من و مهربانترین...